Mendog

Dodaj nowe zdjęcie!
Data urodzenia:
00.00.1203
Data śmierci:
12.09.1263
Długość życia:
60
Days since birth:
300010
Years since birth:
821
Dni od śmierci:
277840
Lata od śmierci:
760
Inne nazwiska/pseudonimy:
Mindaugas Dižkunigaitis, Mindaugs, Mintauts, Mindoŭh, Міндоўг, Миндовг, Mendog
Kategorie:
król, władca, związany z Łotwą, żołnierz
Narodowość:
 litewska
Cmentarz:
Aglona, Aglonas kapsēta (kapi)

Mendog, Mindowe (lit. Mindaugas, biał. Mindoŭh/Міндоўг, ur. ok. 1203, zm. 12 sierpnia 1263) – wielki książę (1236-1253), od 1253 roku do śmierci przypuszczalnie król Litwy.

Doprowadził do zjednoczenia księstw plemiennych. Miał rezydencję w zamku Woruta. Podbił Ruś Czarną, po czym uczynił jej zarządcą swego syna Wojsiełka naznaczając mu siedzibę w leżącym na jej terenie Nowogródku.

Do ok. 1240 roku Mendog uzyskał panowanie nad całą Auksztotą, po czym rozpoczął rozprawę z opozycją wśród swoich krewnych, bratanków Edywida i Towciwiła oraz księcia żmudzkiego Wykinta, których ok. 1245 wysłał na wyprawę wojenną pod Smoleńsk, jednocześnie odbierając im dotychczasowe ziemie. Bratankowie Mendoga opanowali wtedy Połock i prawdopodobnie Witebsk oraz Smoleńsk, z których jednak wyparto ich w 1248 roku. Kilka lat później doszło jednak do wypowiedzenia posłuszeństwa Mendogowi, który wysłał przeciw bratankom wyprawę karną. Ci w 1248/49 zbiegli do księcia Daniela Halickiego, męża ich ciotki. Daniel Halicki wykorzystał spory wewnętrzne na Litwie do próby odebrania Rusi Czarnej; stworzył w tym celu koalicję z Krzyżakami inflanckimi oraz Jaćwingami i częścią władców Żmudzi.

Wobec powstania silnej koalicji wśród swoich wrogów, Mendog podjął próbę przeciągnięcia części na swoją stronę, m.in. Krzyżakom złożył obietnicę chrztu, a innych przekupił. Podczas wyprawy na Żmudź pod Twiremetem zginął natomiast Wykint, co pozwoliło Litwie odeprzeć zagrożenie. Krzyżacy otrzymali w zamian za udzieloną pomoc nadania ziemi, jednak były to terytoria, których Mendog nie kontrolował lub podbite w ostatniej wojnie ziemie przeciwników; zakon nie miał wówczas sił na opanowanie tych terenów i realne sprawowanie na nich władzy.

Bez powodzenia Mendog prowadził od 1244 r. walki z inflanckim zakonem kawalerów mieczowych.

Problem koronacji Mendoga

W 1251 r. Mendog przyjął z rąk biskupa chełmińskiego Heidenryka chrzest, co było warunkiem wydania przez papieża Innocentego IV w dniu 17 lipca 1251 roku zgody na koronację. Nie jest pewne czy Mendog został faktycznie koronowany, ponieważ nie zachowały się na to żadne dokumenty, jednak wielu historyków litewskich przyjmuje to za fakt i jest zdania, że jeśli do niej doszło to nastąpiło to prawdopodobnie 6 lipca 1253 (pogląd Edvardasa Gudavičiusa) lub 29 czerwca (pogląd historyka Tomasa Baranauskasa). Nie jest też znane miejsce koronacji. Przyjmuje się, że prawdopodobnie było to Wilno, Nowogródek (historycy białoruscy) lub Onikszty (Anykščiai) na kopcu Palatavio.

W 1254 roku Daniel Halicki i Towciwił zmuszeni byli zawrzeć pokój, wzmocniony małżeństwem córki Mendoga z synem Daniela (Szwarnem). Ruś Czarna z Nowogródkiem jako lenno Litwy została wówczas oddana Romanowi Daniłowiczowi, Towciwił powrócił do księstwa połockiego, Żmudź objął syn Wykinta, Treniota.

Mendog w 1261 roku powrócił do wiary przodków i wspierał walczących z Krzyżakami Żmudzinów, których wojska rozbiły 13 lipca 1260 roku zjednoczone wojska Krzyżaków pruskich i inflanckich nad jeziorem Durbe.

Zginął w 1263 roku w wyniku spisku książąt pod przywództwem Dowmuta z Nalszczan i Trenioty, którzy nienawidzili Mendoga za jego twarde i krwawe rządy.

Jest głównym bohaterem dramatu Juliusza Słowackiego Mindowe (1829).

 

Źródło informacji: wikipedia.org, news.lv

Miejsca

Zdjęcia Nazwa miejsca Rodzaj relacji Aktywne od: Aktywne do: Opis Język
1Embūtes pilsdrupas un muižaEmbūtes pilsdrupas un muižalv
2Durbes Livonijas ordeņa pils drupasDurbes Livonijas ordeņa pils drupaslv
3Embūtes pilsdrupas un muižaEmbūtes pilsdrupas un muižawalczyłlv

    loading...

        Związki

        ImięRodzaj relacjiData urodzeniaData śmierciOpis
        1Marta no Madelāniem, Lietuvas karalieneMarta no Madelāniem, Lietuvas karalieneŻona00.00.121000.00.1262
        2TreniotaTreniotaBratanek/siostrzeniec00.00.121000.00.1264
        3Daumantas, Pleskavas kņazsDaumantas, Pleskavas kņazsSzwagier20.05.1299
        4Alexandra  KollontaiAlexandra KollontaiPotomek31.03.187227.03.1952

        22.09.1236 | Krucjaty północne: klęska kawalerów mieczowych w bitwie pod Szawlami na Litwie

        Bitwa pod Szawlami (niem.: Schlacht von Schaulen, lit.: Saulės mūšis lub Šiaulių mūšis, łot.: Saules kauja) – starcie zbrojne, które miało miejsce 22 września 1236 pomiędzy zakonem kawalerów mieczowych a pogańskimi Zemgalami i Żmudzinami oraz posiłkami innych Bałtów. W bitwie tej poległo ok. 50-60 rycerzy zakonu, w tym jego mistrz krajowy Volquin. Około 2700 zakonników nigdy nie powróciło z krucjaty, a ich losy są nieznane. Była to pierwsza w takiej skali porażka kawalerów mieczowych. Zakon kawalerów mieczowych, pierwszy katolicki zakon rycerski na ziemiach ludów bałtyckich, został poważnie osłabiony, niedługo potem, w 1237, jego pozostali przy życiu członkowie zgodzili się na wcielenie do zakonu krzyżackiego. Wynik bitwy skłonił podbite uprzednio przez nich ludy: Kurów, Zemgalów i Zelów, do powstania. Efekty trwającego ponad 30 lat podboju ziem leżących na lewym brzegu Dźwiny zostały zniweczone.

        Prześlij wspomnienia

        06.07.1244 | Embūtes kauja, 1244. gadā

        Prześlij wspomnienia

        06.07.1253 | Vainikuoti Mindaugą ir jo žmoną Mortą

        Prześlij wspomnienia

        13.07.1260 | Bitwa pod Durben

        Bitwa pod Durben, pod Durbe (obecne Durbe na Łotwie) – starcie zbrojne, które miało miejsce 13 lipca 1260 pomiędzy połączonymi siłami inflanckiej gałęzi zakonu krzyżackiego pod dowództwem mistrza krajowego Burcharda von Hornhausena i Krzyżaków pod dowództwem marszałka pruskiego Henryka Botela z dowodzonymi przez poganina Treniotę (siostrzeńca Mendoga) Żmudzinami i Litwinami.

        Prześlij wspomnienia

        03.02.1262 | Lielvārdes kauja

        Prześlij wspomnienia

        09.02.1263 | Lietuvieši Tranaiša vadībā uzbrūk ordeņa un Rīgas pilsētas spēkiem, kas nostiprinājušies Daugavgrīvas klosterī

        Prześlij wspomnienia

        05.03.1263 | Romas kūrija par Kurzemes bīskapu ieceļ Verdas Edmundu

        Prześlij wspomnienia

        Dodaj słowa kluczowe