John Singleton Copley (ur. 1738 w Bostonie, zm. 9 września 1815 w Londynie) – amerykański malarz i rysownik.

Pierwsze kroki w malarstwie stawiał w pracowni swojego ojca – rytownika Petera Pelhama. Jego pierwsze dzieła tworzone były pod wpływem techniki mezzotinty z indywidualnie wypracowanymi sposobami nanoszenia na płótna świateł i cieni. Malował głównie realistyczne portrety burżuazji, m.in. Mrs S. Bourne, Chłopiec z wiewiórką (1766) oraz Pułkownik W. Montresor z ok. 1772 roku.

W 1774 roku, za namową Benjamina Westa, wybrał się w podróż po Europie do Londynu, Paryża, Genui i Rzymu. W 1776 roku po wybuchu wojny o niepodległość w Stanach Zjednoczonych zamieszkał wraz z rodziną w Londynie. Tam jego malarstwo zostało zauważone i docenione przez króla Jerzego III, który w 1783 roku mianował go członkiem Royal Academy. W Anglii Copley prócz portretów, zaczął malować sceny historyczne bliskie stylowi neoklasycyzmu m.in. Śmierć lorda Chathama (1779-1780) oraz sceny naturalistyczne, o wątkach walki człowieka z naturą – Watson i rekin (1778) czym zapowiadał romantyzm.

Wybrane prace

• 

  The Boy with the Squirrel (1765)

   

• 

  Samuel Adams (1772)

   

• 

  Paul Revere (1770)

   

• 

  Mr. and Mrs. Thomas Mifflin (Sarah Morris) (1773)

   

• 

  The Defeat of the Floating Batteries at Gibraltar, September 1782

   

• 

  Śmierć Majora Peirsona (1784)

   

• 

  Nicholas Boylston (1767)

   

• 

  Watson i rekin (1778)

   

• 

  Mrs John Winthrop (1773)

   

• 

  Portrait of the Copley family (1776)

   

• 

  Portrait of Margaret Kemble Gage (c. 1771)

   

• 

  James Warren (1763)

   

• 

  Mercy Otis Warren (1763)

   

• 

  Head of a Man (c.1777)