François-Pascal Simon, Baron Gérard (ur. 12 marca 1770 w Rzymie, zm. 11 stycznia 1837 w Paryżu) – malarz francuski.

Jego ojcem był Francuz, a matką Włoszka Cleria Matteï. Gérard urodził się w Rzymie, dzieciństwo spędził we Włoszech. Jego rodzina wróciła do Francji w 1782 roku. Tam, dzięki koneksjom ojca, 12-letni François Gérard został przyjęty do Pension du Roi prestiżowej pensji kształcącej młodych artystów. Spędził w niej półtora roku, po czym przeniósł się na dwa lata do studia prowadzonego przez rzeźbiarza Augustina Pajou. Jego kolejnymi nauczycielami byli Nicolas-Guy Brenet oraz (od 1786 roku) Jacques-Louis David, który wywarł na niego największy wpływ.

Jego portret Jeana-Baptiste Isabey (miniaturzysty i także ucznia Davida) z córką, wystawiony w Salonie Paryskim w 1796 roku przyniósł mu sławę i uznanie. Malował portrety wielu osób związanych z europejskimi domami panującymi, mimo zmieniającej się sytuacji politycznej. Został odznaczony Legią Honorową IV klasy, a także otrzymał tytuł barona.