Ludomir Chojnowski

Pievieno šai personai bildi!
Dzimšanas datums:
04.07.1843
Miršanas datums:
20.01.1940
Kategorijas:
Neatkarības kauju dalībnieks, Virsnieks
Tautība:
 polis
Kapsēta:
Norādīt kapsētu

Ludomir Chojnowski (ur. 4 lipca 1843, zm. 20 stycznia 1940) – podporucznik, weteran powstania styczniowego.

Ludomir Chojnowski urodził się w Borysławiu, w Ziemi Kaliskiej. Uczęszczał do szkoły przygotowawczej do Szkoły Głównej w Warszawie, w której należał do organizacji spiskowej. W 1862 roku przeszedł do nowo utworzonego Instytutu Politechnicznego i Rolniczo-Leśnego w Puławach.

Po wybuchu powstania wrócił w okolice Kalisza, gdzie wstąpił do tworzącego się oddziału. Po pierwszych potyczkach dołączył do oddziału pod dowództwem Franciszka Parczewskiego liczącego około 2400 powstańców. W okolicach wsi Rudniki 22 kwietnia 1863 roku doszło do bitwy z oddziałami rosyjskimi liczącymi około 8000 żołnierzy. Partia Parczewskiego poniosła klęskę, zginęło około 300 powstańców, a Ludomir Chojnowski został ciężko ranny.

W 1930 roku został odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami.

W styczniu 1938 roku wraz z 49 weteranami oraz trzema weterankami (Marią Bentkowską, Marią Fabianowską i Lucyną Żukowską) została odznaczona Krzyżem oficerskim orderu Odrodzenia Polski.

W 1938 roku mieszkał w Kaliszu. Zmarł w 1940 roku.

 

Avoti: wikipedia.org

Nav pesaistītu vietu

    loading...

        Nav saiknes

        22.01.1863 | Wybuch Powstania styczniowego w Królestwie Polskim

        Powstanie styczniowe – polskie powstanie narodowe przeciwko Imperium Rosyjskiemu, ogłoszone manifestem 22 stycznia 1863 wydanym w Warszawie przez Tymczasowy Rząd Narodowy, spowodowane narastającym rosyjskim terrorem wobec polskiego biernego oporu. Wybuchło 22 stycznia 1863 w Królestwie Polskim i 1 lutego 1863 na Litwie, trwało do jesieni 1864. Zasięgiem objęło tylko ziemie zaboru rosyjskiego: Królestwo Polskie oraz ziemie zabrane.

        Pievieno atmiņas

        Birkas